10° ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΔΩΔΩΝΗΣ

Στον ιερότερο χώρο μαντείας του ελληνικού κόσμου, κάτω από τη σκιά της ιερής βελανιδιάς, το αρχαίο δράμα, η μουσική και ο σύγχρονος λόγος συναντιούνται ξανά κάθε καλοκαίρι.

theatre icon
«ΙΩΝ» του Ευριπίδη (7 Αυγούστου)

ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Ρούμελης

Ο Ίων είναι ένα από τα πλέον αμφίσημα έργα του μεγάλου τραγωδού Ευριπίδη. Αν και τραγωδία, περιέχει κωμικοτραγικά στοιχεία και απλούς – αντιηρωικούς χαρακτήρες, με δόσεις στοιχείων ρομαντικής περιπέτειας, ενώ το φυσικό του σκηνικό είναι ο ναός του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Η Κρέουσα, που έχει μείνει έγκυος από τον Απόλλωνα, γεννάει ένα αγόρι, το οποίο εγκαταλείπει από φόβο για την κοινωνική κατακραυγή. Ο Ερμής θα μεταφέρει στους Δελφούς το βρέφος ώστε μεγαλώνοντας να υπηρετήσει την Πυθία στο ναό του Απόλλωνα. Η Κρέουσα εν συνεχεία παντρεύεται τον Ξούθο, δεν μπορούν όμως να κάνουν παιδιά και καταφεύγουν στους Δελφούς για να πάρουν χρησμό. Εκεί ο Ξούθος, σ' ένα ακόμα παιχνίδι του Φοίβου, ενημερώνεται ότι έχει έναν γιο, τον Ίωνα, και θέλει να τον πάρει μαζί του στην Αθήνα. Η Κρέουσα, θυμωμένη, αποπειράται να δολοφονήσει το γιο της, τον Ίωνα, αγνοώντας πως πρόκειται για το χαμένο της παιδί. Η απόπειρα τελικά αποτυγχάνει και η τραγωδία έχει αίσιο τέλος.

Σημείωμα του συγγραφέα: Ο Ευριπίδης δεν παρουσιάζει τους ήρωες του υπερ-άνθρωπους, όπως ο Αισχύλος, ούτε ιδανικούς, όπως ο Σοφοκλής, αλλά τους κατεβάζει μέσα στο πηγάδι της ανθρώπινης αθλιότητας, επιμένοντας να φτάσει στο βάθος της ανθρώπινης φύσης, διερευνώντας τα σκοτεινά της πάθη.

Στη νέα αυτή προσαρμογή του "Ίωνα", για τρεις ηθοποιούς, που θα κάνει πρεμιέρα στους Δελφούς και θα παρουσιαστεί σε αρχαία θέατρα της Ελλάδας, συμμετέχουν η Κρέουσα, ο Ίων και ο Ερμής-Ξούθος σε διπλό ρόλο. Οι τέσσερις αυτοί χαρακτήρες μάς δίνουν άμεσα και ολοκληρωμένα το μήνυμα του έργου του Ευριπίδη σε μια παράσταση που καθηλώνει τον θεατή με τις συνεχείς ανατροπές και τα παιχνίδια της μοίρας...

Σημείωμα της σκηνοθέτριας: Η σκηνοθεσία θα φωτίσει με λιτό και συμβολικό τρόπο τις συναισθηματικές διαδρομές των χαρακτήρων από την άγνοια στη γνώση και από την εξαπάτηση στην κάθαρση. Τα δίπολα αυτά, κυρίαρχα στο έργο, σηματοδοτούν για τον άνθρωπο την απαρχή μιας εσωτερικής πορείας εξερεύνησης του εαυτού, μέσα από την ανάγκη του να γνωρίσει τους προπάτορές του, να γνωρίσει τις ρίζες του, για να καταλάβει ποιος είναι.

Παράλληλα η γνώση φέρνει στο προσκήνιο, έστω και με πρωτόλειο τρόπο, τη δυνατότητα της επιλογής. Οι ήρωες καλούνται να επιλέξουν τη συνέχεια της δράσης και να καθορίσουν το μέλλον τους, αμφισβητώντας την ηθική των θεών.

Γενικά ο ευφυής συνδυασμός του Ευριπίδη τραγικού στοιχείου, ρομαντικού, κωμικού, με συναισθηματικά στοιχεία, παρεξηγήσεις και δολοπλοκίες θα ενσωτωθεί τόσο στο υποκριτικό κομμάτι της παράστασης όσο και στην εικαστική αποτύπωση της σκηνογραφίας.

Καλλιτεχνική & Δημιουργική Ομάδα

  • Προσαρμογή: Μηνάς Βιντιάδης

  • Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη

  • Πρωτότυπη Μουσική: Κώστας Νικολόπουλος

  • Σκηνικά - Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα

  • Κίνηση: Φαίδρα Νταιόγλου

  • Φωτισμοί: Γιώργος Αγιαννίτης

  • Βοηθός Σκηνοθέτη: Βίκυ Κωστοπούλου

  • Μακιγιάζ - Styling: Βίκυ Κωστοπούλου

  • Φωτογραφίες: Πέτρος Μακρής

Διανομή

  • Ευγενία Δημητροπούλου

  • Μάξιμος Μουμούρης

  • Γιάννης Εγγλέζος